X
تبلیغات
آمریکای لاتین

رهبران سی و سه کشور آمریکای لاتین و منطقه کارائیب روز سوم دسامبر با امضای بیست و دو سند به طور رسمی ایجاد جامعه کشورهای آمریکای لاتین و منطقه کارائیب موسوم به (سلاک) را امکان پذیر کردند. رهبران این کشورها همچنین سباستین پینرا، رئیس جمهور شیلی را به عنوان رئیس موقت سلاک تا نشست آتی این اتحادیه که در سال دو هزار و دوازده در شیلی پیش بینی شده است، انتخاب کردند. رهبران کشورهای آمریکای لاتین و منطقه کارائیب در پایان نشستی دو روزه از ایجاد این اتحادیه جدید استقبال و آن را به عنوان رویدادی تاریخی­ در توسعه منطقه ای توصیف کردند.
آنها همچنین متعهد شدند برای اینکه به منزله اتحادیه ای در امور جهانی، قدرت و نفوذ کسب کنند، باهم متحد بمانند. پینرا با اعلام اینکه
  قرن بیست و یکم قرن آمریکای لاتین و کارائیب خواهد بود، افزود وی با پذیرفتن مدیریت اجلاس، با rk مسئولیت پذیری و امیدمسئولیت های مربوط به سمت خود را عهده دار خواهد شد.
هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا که میزبانی این اجلاس را نیز به عهده داشت از ایجاد رسمی سلاک استقبال و آن را به منزله اجلاسی مستقل از سایر اجلاس های جهانی و وسیله ای برای حفظ حاکمیت منطقه ای در برابر فشار قدرت های جهانی نظیر آمریکا توصیف کرد. رهبران کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب با ایجاد اتحادیه سلاک که همه کشورهای قاره آمریکا را به غیر از آمریکا و کانادا در یک گروه گرد هم آورده است، ابراز امیدواری کردند اجلاسی شبیه سازمان کشورهای آمریکایی اما بدون نفوذ سیاسی سیاست خارجی آمریکا به وجود آورند. پینرا همچنین از کشورهای عضو دعوت کرد برای تدارک آموزش کیفی برای ششصد میلیون نفر ساکنان کشورهای عضو سلاک باهم متحد شوند و با فقر مبارزه کنند و سرمایه گذاری در حوزه های علوم و فنآوری را افزایش دهند. به گزارش خبرگزاری شین هوا از کاراکاس، در میان بیست و دو سندی که در این اجلاس امضا شد، سند مهمی مانند بیانیه کاراکاس
  به چشم می خورد که تهیه طرح عملیاتی ضمیمه ای را برای سلاک به همراه برنامه کاری و آئین نامه اقدام عملیاتی گروه خواستار شده است

منبع: هادي اعلمي فريمان



ادامه مطلب
نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |

اوناسور مخفف اتحادیه کشور‌های آمریکای جنوبی (Unión de Naciones Suramericanas)  است .این اتحادیه، اتحادیه‌ای فراکشوری و بین دولتی است که دو سازمان تجارت آزاد "مرکوسور" و جامعه آند را با یکدیگر، در چاچوب طرح یکپارچگی آمریکای جنوبی، ادغام می‌کند.
پیشتر این اتحادیه،جامعه کشور‌های آمریکای جنوبی (Comunidad de Naciones Sudamericanas) نام گرفته بود که در جریان  اولین اجلاس انرژی آمریکای جنوبی که در 16 آوریل 2007 برگزار شد به اوناسور تغییر نام داد.معاهده تاسیس اوناسور در سومین اجلاس سران کشور‌های عضو، روز جمعه 23 مه 2008 در برازیلیا پایتخت برزیل به امضا رسید.
با توجه به مفاد مندرج در معاهده تاسیس این اتحادیه، مقر اوناسور در کیتو پایتخت اکوادور واقع خواهد شد. پارلمان آمریکای جنوبی در کوچابامبای بولیوی قرار خواهد گرفت و مقر بانک جنوب نیز در کاراکاس پایتخت ونزوئلا  استقرار خواهد یافت.

ساختار

-    روسای جمهوری کشور‌های عضو سالانه یک بار با یکدیگر جلسه خواهند داشت. اولین اجلاس در 29 سپتامبر سال 2005 در برازیلیا پایتخت برزیل، دومین اجلاس در کوچابامبا در بولیوی در روز‌های 8 و 9 دسامبر سال 2006 و سومین نشست نیز در روز 23 مه 2008 در برازیلیا برگزارشد.
-    وزرای امورخارجه کشور‌های عضو هر شش کماه یکبار به منظور تدوین پیشنهاداتی در زمینه تصمیمات اجرایی گرد هم خواهند آمد. رییس کمیته نمایندگان دائم و مدیر بخش مرکوسور، دبیرکل جامعه آند، دبیر کل انجمن یکپارچگی آمریکای لاتین(ALADI)  و دبیر کل‌های دائم سازمان‌های مرتبط با همکاری و یکپارچگی منطقه‌ای از جمله معاهده سازمان همکاری آمازون نیز در اجلاس وزرای امورخارجه کشور‌های عضو اوناسور حضور خواهند یافت.
-     کشور‌های عضو یک دبیرکل را به منظور استقرار مقر دائمی اوناسور در کیتو برخواهند گزید.
-    اجلاس در سطح وزرای بخش‌های کشور‌های عضو نیز به درخواست روءسای جمهوری این کشور‌ها برگزار خواهد شد. این اجلاس طبق قواعد منطبق بر اجلاس‌های مرکوسور وکان() برپا خواهد شد.
-     اوناسور دارای یک رییس موقت است. سالانه یکی از کشور‌های عضو اتحادیه کشور‌های آمریکای جنوبی ریاست اوناسور را به عهده خواهد گرفت. پیشتر پرو(در سال 2004)، برزیل(2005) و بولیوی (2006) ریاست جامعه کشور‌های آمریکای جنوبی را عهده دار بودند.
-    براساس تصمیمات اتخاذ شده در جریان برگزاری اولین اجلاس انرژی آمریکای جنوبی، یک مقر دائم در شهر کیتو پایتخت اکوادور دایر خواهد شد.
-     در 9 دسامبر سال 2005 کمیسیونی ویژه به منظور توسعه روند یکپاچگی در آمریکای جنوبی تاسیس شد. این کمیسیون 12 عضو دارد و وظیفه اصلی آن توسعه پیشنهاداتی است که به منظور کمک به روند یکپاچگی کشور‌های آمریکای جنوبی ارائه می‌شوند.

اقدامات و اهداف پیش رو


1-    ایجاد بازار آزاد و حذف تعرفه بر کالاهای غیر حساس تا سال 2012 و حذف تعرفه کالاهای حساس تا سال 2019 .

2-    هدف دیگر اوناسور ایجاد یکپارچگی ساختاری در آمریکای جنوبی است که از حمایت بانک بین آمریکایی توسعه و شرکت توسعه آند نیز برخوردار است. اوناسور طرح‌های یکپارچگی ساختاری را با ساخت بزرگراه بین اقیانوسی آغاز کرده است. این بزرگراه با هدف مرتبط ساختن کشور‌های  واقع در سواحل اقیانوس آرام، بویژه شیلی و پرو با برزیل و آرژانتین در اقیانوس اطلس ساخته می‌شود.اولین بخش این طرح میان پرو  وبرزیل تا سال 2009 به بهره برداری خواهد رسید.

3-     حرکت آزادانه مردم، شهروندان آمریکای جنوبی برای مسافرت به هر کشور واقع در این منطقه(به جز گویان فرانسه ) تا سقف نود روز، نیازی به پاسپورت ندارند و تنها باید کارت شناسایی همراه داشته باشند. براساس توافق انجام شده در نوامبر سال 2006، کشور‌های آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، کلمبیا، اکوادور، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام، اوروگوئه و ونزوئلا اخذ روادید مسافرت توریستی میان یکدیگر را حذف کردند، بدین ترتیب جهانگردان کشور‌های یاد شده می‌توانند میان کشور‌های خود بدون نیاز به ویزای توریستی مسافرت کنند.

4-     سیاست پولی، 7 کشور بنیانگذار اوناسور(آرژانتین، بولیوی، برزیل، اکوادور، پاراگوئه، ونزوئلا و اوروگوئه) بانک آمریکای جنوبی را در دسامبر سال 2007 در بوئنوس ایرس افتتاح کردند. در مراسم افتتاحیه به جز تاباره واسکس رییس جمهوری اوروگوئه سایر رهبران کشور‌های آمریکای جنوبی حضور داشتند. سرمایه‌ بانک آمریکای جنوبی 7 میلیارد دلار خواهد بود که ونزوئلا 3 میلیارد دلار و برزیل 2 میلیارد دلار آن را تامین خواهند کرد. مقر بانک آمریکای جنوبی در کاراکاس پایتخت ونزوئلا خواهد بود و این بانک دفاتری در بوئنوس ایرس پایتخت آرژانتین و لاپاس پایتخت بولیوی خواهد داشت. بانک جنوب در زمینه طرح‌های توسعه اقتصادی جهت ارتقای رقابت منطقه‌ای و بالابردن سطح توسعه علمی و تکنولوژیکی در کشور‌های عضو سرمایه گذاری خواهد کرد.در اساسنامه تاسیس این بانک به این نکته اشاره شده است که بانک آمریکای جنوبی پروژه‌های اقتصادی را به طور با ثبات و با رعایت مساوات ارتقا خواهد داد و اولویت در سرمایه گذاری در طرح‌هایی خواهد بود که در فرایند یکپارچگی آمریکای جنوبی تاثیر گذار باشند.

5-    سیاست دفاعی، دولت‌های ونزوئلا و برزیل پیشنهاد تشکیل شورای دفاعی آمریکای جنوبی را ارائه داده‌اند که بر مبنای سیاست‌های دفاعی آمریکای جنوبی تدوین خواهد شد. شورای دفاعی  آمریکای جنوبی در صورت تاسیس به مثابه مکانیسمی برای امنیت آمریکای جنوبی فعالیت خواهد کرد. اکنون اعضای اوناسور در حال بحث و بررسی امکان تشکیل شورای دفاعی هستند. کلمبیا به دلیل مناقشات سیاسی با اکوادور و ونزوئلا وارد این معاهده دفاعی نشده است، با این حال دولت بوگوتا تعهد داده است که این پیشنهاد را بررسی و پاسخ خود درباره عضویت و یا عدم عضویت در شورای دفاعی را طی نود روز ارائه کند.

کشور‌های عضو اوناسور عبارتند از: آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، کلمبیا، اکوادور، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام، اوروگوئه و ونزوئلا.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |


                
اجلاس فوق‌العاده روسای جمهور کشورهای عضو "جامعه ملل آند" به درخواست رئیس‌جمهور اکوادور و به منظور بررسی روابط تجاری بین اعضا آبان ماه امسال در پایتخت کلمبیا برگزار شد.
به گزارش خبرنگار فارس از منطقه آمریکای لاتین، اجلاس فوق‌العاده "جامعه ملل آند" روز گذشته در بوگوتا، پایتخت کلمبیا، با شرکت روسای جمهور چهار کشور عضو شامل اکوادور، پرو، کلمبیا و بولیوی برگزار شد.
در این اجلاس که به تقاضای "رافائل کوره‌آ"، رئیس‌جمهور اکوادور، برای بررسی مشکلاتی چون عدم اجازه ورود کامیون‌های اکوادور به کلمبیا و تراز منفی روابط تجاری اکوادور با اعضای جامعه تشکیل شده بود، نهایتا بر تداوم عضویت اکوادور تصمیم‌گیری شد.
"مانوئل سانتوس"، رئیس‌جمهور کلمبیا، یکی از نتایج مهم اجلاس روز گذشته را تقویت این نهاد ذکر کرد. وی بر لزوم نوسازی این نهاد به دلیل تشکیل آن در ۴۲ سال قبل و در شرایطی کاملا متفاوت نسبت به اوضاع امروز تاکید کرد.
روسای جمهور شرکت‌کننده در این نشست بر لزوم رعایت همه مفاد جامعه ملل آند از جمله آزادی تردد وسائل نقلیه تاکید داشتند. عدم اجازه کلمیبا به کامیون‌های اکوادوری برای ورود به این کشور یکی از علل مطرح شدن احتمال خروج اکوادور از جامعه ملل آند بود.
همچنین در این اجلاس بر تشکیل حداقل یک نشست سالانه در سطح روسای جمهور توافق شد. در این نشست از دبیرکل خواسته شد راه‌های همکاری‌های مشترک بین این تشکل منطقه‌ای با "اوناسور" و "مرکوسور" را بررسی کرده و راهکارهای عملی برای آن ارائه دهد.
کوره‌آ نیز با اشاره به این موضوع که این تشکل تا کنون خواب بوده ولی این اجلاس موجب بیداری آن شد، اظهار داشت: هرگز جامعه ملل آند هدف نبوده است، بلکه وسیله‌ای برای تقویت همگرایی منطقه‌ای محسوب می‌شود. اکوادور همواره به عنوان عضو علاقمند به همگرایی منطقه‌ای بوده و خواهد بود.

رئیس‌جمهور اکوادور در واکنش به کشته شدن "آلفونسو کانو"، رهبر فارک به دست ارتش کلمبیا اظهار داشت اکوادور در امور داخلی کلمبیا مداخله نمی‌کند. وی همچنین از اکوادور به عنوان یک قربانی این درگیری نام برد.

در رابطه با مشکل تردد در جامعه ملل آند، "فرانسیسکو ریوادرنیرا"، قائم مقام اقتصادی وزارت امور خارجه اکوادور، اظهار داشت: اگر دو مشکل تردد آزادانه وسائل نقلیه اکوادور در حوزه منطقه آند به ویژه در کلمبیا و نیز تجارت خارجی اکوادور با کشورهای عضو این نهاد به نفع اکوادور تغییر نکند، خروج از جامعه ملل آند را مورد بررسی جدی قرار می‌دهیم.

نشست فوق العاده سران جامعه ملل آند در بوگوتا برای بررسی تقاضای اکوادور جهت اختلافات این کشور در مورد حمل و نقل و همکاری‌های تجاری برگزار شد. نتیجه این نشست برای آینده این نهاد بسیار کلیدی محسوب می‌شود.
اکوادور، کلمبیا، پرو و بولیوی اعضای این نهاد هستند و آرژنتین، شیلی، برزیل، پاراگوئه و اروگوئه نیز به عنوان اعضای پیوسته جامعه ملل آند هستند.
جامعه ملل آند در سال ۱۹۶۹ به عنوان "گروه آند" شروع بکار کرد. در سال ۲۰۰۶ ونزوئلا از این نهاد خارج شد.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |




روز دوشنبه هفته جاری گزارش های خبری از وقوع زلزله ای 9 ریشتری در نیکارگوئه خبر دادند. این زلزله البته موضوعی سیاسی نبوده و نیست، اما در همزمانی با یک رویداد سیاسی مهم، خاک این کشور انقلابی را لرزاند. زمین لرزه درست یک روز پس از برگزاری انتخابات پر تنش ریاست جمهوری (یکشنبه 6 نوامبر) رخ داد. در این انتخابات که نتایج قطعی آن روز گذشته مشخص گردید، دانیل اورتگای 65 ساله، چریک سابق و البته رئیس جمهور سوسیالیست فعلی برای مرتبه سوم، پیروز میدان رقابت شد. بنا بر اعلام  شورای عالی انتخابات، اورتگا، در این رای گیری موفق به کسب 62 درصد آراء شده و در نتیجه با اختلافی حدود دو برابر، یک پیروزی قاطع را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. با انتشار این خبر هواداران وی، شادمان به خیابان ها سرازیر و رسانه ها نیز پیروزی را به سراسر دنیا مخابره کردند. اما این تمام ماجرا نبود، چون رقبای وی در حزب مستقل لیبرال، «آرنولدو بالمان» و به ویژه «فابیو گادئا»؛ گوینده رادیویی که رقیب اصلی محسوب می شود، ضمن مردود ‌شمردن نتیجه، اورتگا را متهم به تقلب در انتخابات کردند. در این راستا گادئا اعلام کرده "نتایج، منعکس کننده خواست مردم نیست." بنا بر گزارش شورای عالی انتخابات نیکاراگوئه نیز آرای 16 حوزه رای گیری در جریان درگیری های روز یکشنبه میان موافقان و مخالفان، به دست فعالان حزب مستقل لیبرال سوزانده شده اند. وقوع این درگیری ها توسط ناظران انتخاباتی سازمان کشورهای آمریکایی و اتحادیه اروپا، تایید شده است.
مخالفان اورتگا که در مجموعه ای تحت عنوان «اتحاد اپوزیسیون نیکاراگوئه» گرد هم آمده اند، ترکیبی از نیروهای لیبرال و برخی ساندینیست های سابق هستند، که با انتقاد از اقدام اورتگا در تغییر قانون اساسی (افزایش زمان ریاست جمهوری) مدعی اند، رئیس جمهور و همسرش «روزاریو مویلو» به دنبال ایجاد یک دیکتاتوری خانوادگی هستند. در این راستا لازم است بدانید که تا سال 2009 بر اساس قانون اساسی نیکاراگوئه (همانند بسیاری کشورهای دیگر) رئیس جمهور تنها برای دو دوره متوالی حق احراز این پست سیاسی را داشت، اما اورتگا که از سال 1984 تاکنون پیوسته در تمامی انتخابات ریاست جمهوری شرکت داشته، در تاریخ ذکر شده با حکمی حکومتی از سوی نمایندگی اعضای کمیسیون عالی انتخابات، این دوره را تمدید و به این ترتیب به وی اجازه داده شد تا برای با سوم نیز بر مسند ریاست بنشیند. 

نیکاراگوئه و تجربه انقلابی
شهروندان نیکاراگوئه ای به لحاظ زمانی در کسب تجربه انقلابی بسیار شبیه به کشورمان ایران بوده اند. در سال 1979 یعنی هنگامی که انقلاب اسلامی ایران با سرنگونی نظام سلطنتی به پیروزی رسید، مردم نیکاراگوئه نیز با رهبری اورتگا در «جبهه آزادی بخش ملی ساندنیست ها» موفق به واژگونی رژیم استبدادی 43 ساله «سوموزا» شدند. این دو انقلاب  به طور همزمان در دو قاره متفاوت و دور از یکدیگر، دو ملت را از یوغ ستم پادشاهانی ستمگر و خودخواه نجات دادند. اما سرنوشت آن ها همانند یکدیگر نبود. انقلاب در این دو کشور، هرچند با تلاش و زحمت فراوان، به پیروزی رسید، اما متاسفانه انقلاب نیکاراگوئه پس از یک دهه تلاش انقلابیان، استمرار نیافت و در پی انتخابات سال 1990، طعم تلخ شکست را چشید و حکومت از سوی انقلابیون واگذار شد. در این راستا در انتخابات برگزارشده در سال 1990 که بر بستر ضعف ساندینست ها و حمایت وسیع آمریکا از ائتلاف راست بود، خانم «چامورا» به کاخ ریاست جمهوری راه یافت. البته شکست ساندینست ها در انتخابات سال 1990 به معنای پایان تلاش برای کسب مجدد قدرت نبود. این جبهه که رهبری آن به رغم سه بار شکست در انتخابات ریاست جمهوری 1990، 1995و 2001  همچنان در دست دانیل اورتگا بود، در سال 2007 قدرت را مجدداً بدست گرفت. اما مسئله آن است که دگراندیشان حاضر در جبهه مخالف مدعی اند این انقلابی ها دیگر آن انقلابی های گذشته نیستند. آن ها نه تنها به لحاظ سیاسی بلکه به لحاظ نظری نیز از دیدگاه های انقلابی فاصله گرفته اند. در این راستا گته شده با این که اقتصاد نیکاراگوئه در سال جاری احتمالاً چهار درصد رشد خواهد داشت، ولی این کشور هم چنان پس از هائیتی یکی از فقیرترین های منطقه است. از این رو به اعتقاد مخالفان علی رغم برخی بهبودها، پیروزی مجدد ساندیست ها تنها تصویر بی رنگی از انقلابی های گذشته را به نمایش گذاشت. و این در حالی است که تهیدستان نیکاراگوئه بیشتر چشم به برنامه اجتماعی او دوخته اند. در حال حاضر اورتگا به کمک چاوز، دست به ساخت خانه و خیابان و توزیع مواد خوراکی ارزان در مناطق فقیرنشین زده است. اما به رغم این کمک های مالی و یاری ۵۰۰ میلیون دلاری جامعه بین المللی به نیکاراگوئه، این کشور یکی از فقیرترین کشورهای آمریکای مرکزی به حساب می آید و پنجاه درصد مردم آن درآمدی معادل دو دلار در روز دارند. اما مسئله آن جاست که تنها دولت اورتگا مسئول این وضعیت نابسامان نیست. تاکید بر این نابسامانی ها بیشتر شبیه همان فشارهایی است که ساندینیست های نیکاراگورئه در سال های دهه 90 با آن ربرو شده بودند. واقعیت مسئله آن است که مقامات فاسد دولت های پیشین از جمله «نولدو آلمن» رئیس جمهور قبلی نیز، در این نابهنجاری اجتماعی- اقتصادی سهیم هستند. البته نباید فراموش کرد که انقلاب نیکاراگوئه از منظر حساسیت آمریکا از گسترش تفکرات انقلابی و استقلال طلبانه در کشورهای پیرامون خود؛ همواره یکی از موضوعات امنیتی و استراتژیکی بوده است. این مسئله باعث شده تا در تمامی سال های سپری شده از انقلاب، آمریکایی ها پیوسته به دنبال تقویت انزوای ساندینیست ها باشند. در این میان عملکرد ساندینیست ها نیز نشان می دهد که آن ها برای حفظ و پشتیبانی مردم، تهیه برنامه های رفاهی را از نظر دور نداشته اند و در حال حاضر دولت نیکاراگوئه سعی دارد با وجود تمام تنگناهای اقتصادی و سیاسی با ارایه برنامه های مناسب و عملی شرایط اجتماعی کشور را بهبود بخشد.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |

   



درحالی که یکسال به پایان دوره ی ریاست جمهوری چاوز باقی مانده از هم اکنون،اپوزیسیون پیگیر کادرسازی نیروهای مستعد کسب مقام ریاست جمهوری است تا این بار بنا با اظهاراتشان کار چاوزه را یکسره کنند و پرونده چپ گرایی و سوسیالیسم قرن بیست و یکم را به بایگانی بفرستند.براین مبناست که پیمان مهمی بین کادرهای اپوزیسیون با 44 نام در 26 سپتامبر2011 به امضا رسید و مبنای کارشد که اپوزیسیون یکپارچه و در ائتلافی فراگیر وارد شود و یک کاندیدای واحد را معرفی کند و از 17فوریه(28 بهمن 90)نیز با نشست و ارزیابی کاندیدای اولیه را برگزیند. اپوزیسیون که تا کنون عملکرد یکپارچه ای در قبال اقدام سیاسی علیه چاوز نداشته و دچار اختلاف رای بوده،این بار چاره ی کار را در وحدت و حمله ی یکپارچه دیده است،ضمن اینکه چاوز در دور چهارم شیمی درمانی به سر می برد و وضعیت جسمانیش نیز عاملی برای امیدواری اپوزیسیون برای تجدید فشار با ادعای ناتوانی او در اداره امور کشور شده است.اما کسانی که دوست دارند جای چاوز را بگیرند تاکنون 4 فرد شاخصی هستند که عمدتا با دولت چاوز در مقاطع مختلف اصطکاک سیاسی داشته اند و حتی ایالات متحده بنا به تفسیرهایش، استراتژی چاوز راحذف اپوزیسیون بنا به دلایل مختلف برای خروج از صحنه ی رقابت ها  می داند.البته چاوز بسیار امیدوار است که دور بعد هم پیروز میدان باشد و حتی در صورت پیشرفت سرطان هواداران اونیز بیکار نخواهند نشست ،اما ناچارند جانشنی به محبوبیت چاوز در بین طبقه ی متوسط و فقیر کشور بیابند .امانگاهی گذرا به پیشینه و مشخصات هریک از 4 کاندیدای عرصه سیاسی به ترتیب اولویت در انتخاب اولیه نکات جالبی را دربردارد، از جمله ارتباط آن ها با کاخ سفید که البته این موضوع بیشتر موجب خشم چاوز شده است. لئوپولدو لوپزleopoldo lopezمتولد27 آوریل 1971درکاراکاس ،تحصیل کرده ی کالج سانتیاگو در کاراکاس بین 1989 و 1993،اقتصاد را در ایالت اوهایو آموخته ودرمدرسه ی کندی دانشگاه هاروارد ایالات متحده فوق لیسانس سیاستگذاری عمومی را اخذ کرده و در2007 دکترای افتخاری را گرفته است.او به عنوان اقتصاددان و سیاست مدار از 2007 فعالیت حزبی را شروع کرده و در سال 2000با 51 درصد آرا شهردار کاراکاس شد و مجددا در2004 نیزبا81 درصد رای شهردار شد.اودر سال 2008 از رقابت برای شهرداری کاراکاس به دلیل اتهام فساد مالی منع شد و تا 2014 طبق رای دادگاه حق فعالیت سیاسی ندارد. البته مخالفان چاوزگفته اند اتهام او به فساد هیچگاه ثابت نشده است.دادگاه حقوق بشر کشورهای آمریکایی اخیرا به دولت ونزوئلا توصیه کرده که حقوق سیاسی لوپز را به رسمیت بشناسد، اما چاوز توصیه ی دادگاه را بی ارزش دانسته و اظهارکرده دادگاه عالی کشور رای نهایی را اتخاذ خواهدکرد. لئوپولدو لوپز یکی از مهمترین افرادی است که اپوزیسیون امید زیادی به  پیروزی او در صورت رفع ممنوعیت حضور در رقابت ها خواهدداشت.دراین میان ایالات متحده نیز سعی زیادی در مطرح کردن او به عنوان فردی که شایستگی و صلاحیت اداره ی ونزوئلا را دارد،انجام داده است.روزنامه ی لس انجلس تایمز وی را رهبر بسیار عالی و محبوب اپوزیسیون و فعال اجتماعی که خواهان اصلاحات ریشه ای در سیستم است ،معرفی کرده است و ایالات متحده در محکومیت او بود که بیان کرد، چاوز دارد رقبایش را حذف می کند.اسوشیتدپرس نیز او را چالش گر چاوز معرفی کرده است. انریکو کاپریلس رادونسکیhenrique capriles radonskiاو متولد11ژولای 1972،تحصیل کرده ی حقوق ،کارشناس حقوق بازرگانی در 1994 و فارغ التحصیل رشته ی حقوق مالیات از دانشگاه مرکزی ونزوئلاست .او کاتولیک با مادری یهودی  است که در 1998 به مجلس نمایندگان ونزوئلا راه یافت و جوان ترین عضو پارلمان بود.او در انتخابات شهرداری کاندیدای حامی چاوز را شکست داد و از 2008 فرماندار ایالت میراندا شد.او پس از لوپز بیشترین شانس را برای مطرح شدن دارد.او به رویتر گفت که تنها مدلی در منطقه که می تواند رشد اقتصادی با دورنمای اجتماعی را ایجاد کند مدل لولا داسیلوای برزیلی است.این گرایش البته نشان می دهد که حالا همه در منطقه به مدل لولا ی برزیلی نظر دارند و البته این هم شیوه ای برای کسب رای خواهدبود. پابلو پرزاو فارغ التحصیل 1986 و تحصیل کرده ی حقوق در دانشگاه زولیا و کارشناس امور شهرداری هادر 1995 کار را در شهرداری ماراکایبو شروع کرد و از 2000تا 2008 فرماندار زولیا شد.او در عرصه ی سیاسی ازجمله ذخیره های دونفراول است. ماریا کورینواگر اپوزیسیون دولت چاوز از رقابت مردان نا امید شود و بخواهد مدل روسای جمهور زن منطقه مانند آرژانتین و برزیل را پیاده کند ،از شهرت و محبوبیت و عنصر جذابیت  او بهره خواهدگرفت.او متولد 7اکتبر 1967،درس خوانده در ونزوئلا و ایالات متحده در رشته ی امور مالی و بازرگانی است و مهمترین فعالیت او بنیانگذاری و جانشینی سازمان مدنی جوانان داوطلب ونزوئلا بوده است که در فوریه 2010 از سمتش استعفا کرده و با بالاترین رای به عنوان نماینده مجلس ملی ونزوئلا انتخاب شد.اودر ماه مه 2005 با جرج بوش در کاخ سفید دیدار داشته است.منبع: سایت خبری اعلمی فریمان 
نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |

وزیر امور خارجه کشورمان ضمن ابراز خرسندی از روابط با کشورهای امریکای لاتین اهمیت این روابط را مورد توجه قرار داد و خواستار استفاده دو کشور ایران و پاراگوئه از ظرفیت ها و زمینه های همکاری برای توسعه هر چه بیشتر از جمله روابط پارلمانی شد. علی اکبر صالحی در  دیدار با رئیس مجلس پاراگوئه که در حاشیه پنجمین همایش حمایت از انتفاضه  فلسطین در تهران برگزار شد، ضمن ابراز خرسندی از روابط با کشورهای لاتین اهمیت این روابط را مورد توجه قرار داد و خواستار استفاده دو کشور ایران و پاراگوئه از ظرفیت ها و زمینه های همکاری برای توسعه هر چه بیشتر از جمله روابط پارلمانی شد.
صالحی با تشریح پیشرفتهای کشورمان در زمینه های مختلف از جمله عرصه های علمی و تجارب کشورمان در زمینه های دارویی و بهداشتی، خدمات فنی و مهندسی آمادگی کشورمان را جهت انتقال این تجارب به پاراگوئه اعلام کرد.
رییس مجلس پاراگوئه نیز ضمن ابراز خرسندی از سفر به کشورمان از مهمان نوازی گرم مردم ایران تقدیر کرد.
بگادو با اشاره به فرصتهای خوب همکاری میان دو کشور ایران و پاراگوئه بر بهره گیری از تجارب کشورمان در زمینه های مختلف تأکید کرد.

منبع: خبرگزاری مهر


نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |

راست گرایان رادیکال و میانه روی مخالف چاوز و کم وبیش  متمایل به ایالات متحده این بار عزمی راسخ برای یکپارچه کردن هجوم به او را در پیمانی مهم، و حتی استراتژیک در داخل کشور،به نمایش گذاشته اند که از سوی بدنه ی اصلی اپوزیسیون در 26 سپتامبر 2011 با 44 نام به امضا رسید. هدف اپوزیسیون ایجاد وحدت رویه در انتخاب یک کاندیدااز سوی  آ نها به شکل یکپارچه به صورت کاندیدای اصلی و ذخیره وجلوگیری از هدررفتن توان با پراکندگی بدنه ی اجتماعی  است و حتی یک کاندیدای زن محبوب جوانان نیز مطرح شده  است تا در صورت لزوم از مدل حکمرانی زنان دربرزیل و آرژانتین و شیلی دوره ی باشلت استفاده شود.  لئوپولدو لوپز  "leopoldo lopez" اصلی ترین کاندیداست که اپوزیسیون بیشترین امید را به او دارد،اما او تا 2014 به دلیل فساد مالی  در شهرداری کاراکاس در دور دوم محکوم شده است و توصیه ی دادگاه حقوق بشر کشورهای آمریکایی نیز تاکنون نتوانسته چاوز را مجاب کند تا اجازه ی فعالیت سیاسی به او بدهند.اپوزیسیون می گوید چاوز رقبایش را با حذف و بی رحمانه می سوزاند.مدل رسانه ای کردن او در مطبوعات ایالات متحده نشان می دهد آمریکایی ها به او علاقه دارند.
"انریکو کاپریلس رادونسکی"henrique capriles radonski  شهردار قبلی وفرماندار ایالت میراندا از جمله رقبایی است که به مدل توسعه ی  لولاداسیلوای برزیلی نظر دارد،مدلی که حالا هر کس می خواهد در امریکای لاتین رای بیاورد  نام او را زیر برگه ی تبلیغاتش می نویسد و چند کلمه ای هم در مدحش می گوید و پابلو پرز کارشناس شهرداری از سایر افراد شاخص مطرح شده است که تمایل خود را به نامزدی اعلام کرده است.امابه احتمال زیاد اپوزیسیون نگاه بیشتری را به کاندیدای زن ماریا کورینوخواهد داشت که با توجه به شهرت و جذابیت اوبه عنوان بانی سازمان مدنی جوانان داوطلب ونزوئلا و نماینده ی فعلی مجلس و با توجه به موج منطقه ای فمنیست ها شانس بالایی برای حضور خواهد داشت ،البته اگر سوزانده نشود ، همان گونه که بالاترین رای را در مجلس از آن خودکرد،البته چاوزنسبت به او بسیار بدبین است چون در می 2005 با جرج دبلیو بوش در کاخ سفید دیدار کرده است.البته دور چهارم شیمی درمانی چاوز علت  عمده ی خوش بینی مخالفانش است،امید به ضعف و ناتوانی جسمانی او، اما هنوز واکنش چپ گرایان حامی اوشفاف  مشخص نیست .همه دست به دعا برداشته اند تا او را یک دوره ی دیگر در منصب ریاست جمهوری ببینند تا بتواند سوسیالیسم قرن 21 را تکمیل کند،اما با توجه به مجموع شرایط مشخص نیست صندلیش را حفظ خواهد کرد یا به کسانی خواهد سپرد که عمدتا شهردارند و با صبر و حوصله طی این سال ها و گاهی بسیار بی تاب و با عجله در صددبیرون کردن او از کاخ ریاست جمهوری میرافلورس هستند.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |

 رييس‌جمهوري اسلامي ايران در ديدار ' رالف گونزالس' نخست وزير سنت ‌وينسنت و گرنادنيس تصريح كرد: ملت‌ها و كشورهاي آزادي‌خواه و عدالت‌طلب با همكاري يكديگر مي‌توانند منافع ملت‌هاي خود را تامين كرده و در برابر زياده‌خواهي قدرت‌هاي استكباري ايستادگي كنند.
 دكتر محمود احمدي‌نژاد در جريان سفر به نيويورك براي شركت در شصت و ششمين مجمع عمومي سازمان ملل متحد در ديدار رالف گنزالوس نخست وزير سنت وينسنت و گرنادنيس با اشاره به روابط ممتاز و رو به گسترش دو كشور اظهار داشت: دو كشور به همراه ساير كشورهاي مستقل و عدالت‌خواه مي‌توانند در مقابل كساني كه به دنبال اعمال فشار و سيطره بر ملت‌ها هستند، ايستادگي كرده و صلح، عدالت و آرامش را بر جهان حاكم كنند.
رييس‌جمهوري با قدرداني از ايستادگي سنت وينسنت در مقابل زياده‌خواهي برخي دولت‌هاي زورگو خاطر نشان كرد: سلطه‌گران بايد بدانند كه دوره برده‌داري به پايان رسيده و ملت‌ها ديگر حاضر نيستند تحميل و فشار آنان را بپذيرند.
دكتر احمدي‌نژاد عامل اصلي مشكلات اقتصادي كشورهاي حوزه كارائيب را غارت منابع سرشار اين كشورها توسط استعمارگران دانست و خاطر نشان كرد: مشكلات كنوني بشريت به اين خاطر است كه همان برده‌داران سابق مديريت جهان را برعهده گرفتند و با روحيه استكباري به دنبال غارت ثروت ملت‌‌ها و زورگويي بر آنان هستند و راه‌حل اساسي رفع اين مشكل اين است كه همه ملت‌ها دست در دست يكديگر در مقابل آنها ايستادگي كنند.
نخست وزير سنت وينسنت نيز در اين ديدار با بيان اينكه جهان با خطرات جدي دست به گريبان است،‌ اظهار داشت: برخي كشورها با استفاده از قدرت اقتصادي و نظامي خود تلاش مي‌كنند اراده خود را بر جهان حاكم كنند اما دوره اين اقدامات به پايان رسيده و شخصاً ترجيح مي‌دهم از مسئوليت خود كناره‌گيري كنم تا اينكه تسليم فشارهاي سلطه‌گران باشم.
رالف گونزالس همچنين گسترش روزافزون همكاري‌هاي دوجانبه در بخش‌هاي مختلف را به نفع منافع دو ملت دانست و گفت:‌ كشورش با فعال كردن تمامي ظرفيت‌هاي همكاري به دنبال پايه‌گذاري روابطي مستحكم با جمهوري اسلامي ايران است.
تاریخ: 1390/06/30

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |


وزير امور خارجه برزيل در ملاقات با علی اکبر صالحی، اعلام كرد كه كشورش علاقمند به ارتقا سطح همكاريهاي خود با ايران به عنوان يك بازيگر مهم منطقه اي در خصوص مسايل جهاني به ويژه در حوزه سازمان ملل است.
  علي اكبر صالحي و آنتونيو پائولتا در يك ديداري نسبتا طولاني كه در مقر سازمان ملل متحد انجام شد، مهمترين تحولات جهاني وراههاي توسعه همكاريهاي دوجانبه را مورد بحث و بررسي قرار دادند.
وزير خارجه برزيل با اشاره به روابط سياسي خوب ميان دو كشور برضرورت افزايش رايزني ها ميان تهران – برزيليا تاكيد و گفت : ادامه تماس ها و ارتباطات سياسي ميان دو طرف امري ضروري است.
پائولتا گفت : بيانيه سال گذشته تهران، برزيليا و آنكارا سنگ بناي مهمي براي ادامه گفت وگوها و تعامل بجاي تقابل بود كه متاسفانه با دخالت ها برخي ها محقق نشد و اكنون بعد از گذشت يكسال اين سوال مطرح مي شود كه فشارها و تحريم ها برضد ايران چه نتايجي و دستاوردهايي داشته است؟
وزير خارجه برزيل همچنين بر نقش مهم ايران در صحنه افغانستان تاكيد كرد.
وي از افزايش مشاركت ها در حوزه هاي تجاري، اقتصادي، علمي و فناوري هاي دارو و گردشگري استقبال كرد.
پائولتا تصريح كرد ايران بازيگري مهم و بازار عظيم در منطقه است و لذا برزيل علاقممند به ارتقا سطح همكاريها با ايران است
علي اكبر صالحي وزير امور خارجه ايران در اين ديدار اظهار داشت به رغم فاصله جغرافيايي دو كشور ايران و برزيل داراي علائق مشترك هستند و ايران به عنوان يك كشور مهم در كانون منطقه و برزيل هم به عنوان يك بازيگربين المللي در حال ظهور در منطقه آمريكاي لاتين ، فضا و امكانات فراواني براي همكاري دارند.
وي با برشمردن ظرفيت ها و توانمنديهاي جمهوري اسلامي ايران در حوزه هاي انرژي ، فناوري، عملي و اقتصادي، دارو سازي ظرفيت هاي همكاري دو كشور فراتر از ميزان كنوني دانست و بر استمرار و افزايش مشورت ها تاكيد كرد.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |


اقتصاددانان و سیاستمداران توسعه ی اقتصادی واجتماعی، شیلی امروز را با آلنده،پینوشه،میلتون فریدمن وپسران دانشگاه شیکاگو می شناسند،بازیگرانی که در طول نیم قرن بیشترین تاثیر را بر فرهنگ و سیاست شیلی گذاشتند.زمانی که آلنده در انتخاباتی شگفتی ساز و با ائتلافی گسترده دولت سوسیالیست خود را تشکیل داد،زنگ های خطر در واشیگنتن از نگرانی حضور کمونیسم در نیمکره جنوبی به صدا درآمدو پینوشه خود را در مقام ناجی مردم شیلی یافت.جامعه شیلی در قطب بندی خود به طرفداران آلنده و موافقان با پینوشه تبدیل شد.تضاد بنیادین بین سوسیالیست ها و سرمایه دارانی که سیاستگذاری مشخصی نداشتند،فقط می خواستند آلنده نباشد.تئوری جنجال برانگیزمیلتون فریدمن برنده جایزه اقتصاد نوبل و شاگردانش در دانشگاه شیکاگو که عمدتا توسعه ی اقتصادی را مقدم بر توسعه سیاسی و مدنی می دانستند و آن را زمینه و پیش فرضی برای تحولات سیاسی بعدی فرض کردند،به سرعت از سوی طبقه حاکم نظامیان شیلی اخذ شد و طی کوتاه مدت تورم و اقتصاد آشفته ی شیلی را درمان کرد

و پینوشه را از بحرانی بزرگ نجات داد و سپس زمینه ی انتخابات و آزادی های سیاسی در شیلی را به تدریج فراهم ساخت.این مدل که با همکاری دانشگاهیان طرفدار بازارآزاد که توسعه ی اقتصادی را مقدم بر توسعه سیاسی دانستند ،در طول سه دهه ی گذشته به بار نشست و از شیلی نمونه ی یک کشور توسعه یافته با بهترین اقتصاد-با توجه به نرخ رشد و سایر شاخص ها- در مجموع کشورهای آمریکای لاتین ساخت و در مقاطعی، همان هایی که فریدمن را یار دیکتاتور معرفی می کردند به اعتراف واداشت که شیلی نمونه ی خوب توسعه است.فریدمن در آثارش از شیلی به عنوان الگوی موفقیت تئوریش نام می برد.البته طیف مخالفان از این سیاست هابه عنوان سیاست های نئولیبرالی جنون آمیز نام می برند ،نیز فراوانند.انتخابات در شیلی سپس نوسانی آرام به سمت چپ گرایی محافظه کارانه و میانه در دورانی 20 ساله یافت که آخرین آن  باشلت بود،نوسانی که همه ی ارکان سیاست های بازار ازاد و خصوصی سازی را از  میان نبردو در آخرین انتخابات سباستین پینرای سرمایه دار محافظه کار راستگرای طرفدار ایالات متحده پیروز شد.اما دوران او تا کنون  همواره مقارن با آشوب و ناارامی گسترده در شیلی بوده است. البته این تظاهرات دانشجوئی در دوره باشلت هم سابقه داشت.حرکت دولت به سمت بازار آزاد و خصوصی سازی در دولت او از شدت بیشتری برخوردار شد تا جایی که به اتخاذ تصمیماتی در سطح آموزش عالی کشیده شد.ادامه ی موج نسخه های لیبرالی میراث دانشگاه شیکاگو،اکنون احساس خطر طبقاتی شدن دانشگاه ها وتحصیلات و آموزش را در جامعه ی شیلی  به شدت ایجاد کرده است.همین تصمیمات موجب شده است تا آشوب های و اعتراض های گسترده ای از سوی نسل جوان در سراسر شیلی در اعتراض به روند فراگیر سرمایه داری صورت گیرد.اکنون مطالبه ی مهم دانشجویان و دانش آموزان این است که نباید آموزش و تحصیلات در کشور دستخوش بازی های اقتصاد پیشرو سرمایه داری شود،دورنمای روزی تصور می شودکه تنها فرزندان ثروتمندان به مدارس و دانشگاه ها راه یابندو این پدیده هیچ تناسبی با عدالت ندارد ودر این محدوده است که لیبرالیسم پیش رونده و مهاجم  لجام گسیخته می شود و مفهوم آن نابود شدن استعدادهای متنوع جوانانی است که از طبقه ی متوسط یا فرودست هستند، اما امکانی برای درس خواندن نمی یابند.آموزش اکنون در شیلی اکنون به آزمونی دشوارتبدیل شده است و قبل از آنکه دولت پینرا را بیازماید،سرمایه داری مکتب فریدمن و پسران شیکاگو را خواهد آزمود.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |


"اوو مورالس" رییس جمهور بولیوی، در سخنرانی خود در شصت و ششمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد بیان نمود وظیفه سازمان ملل متتحد تضمین برابری و حفظ کرامت همه کسانی است که در سیاره زمین زندگی می کنند. او با اشاره به بایگاههای نظامی امریکا در اقصی نقاط جهان به این نکته اشاره کرد که با وجود این پایگاه های متعدد چگونه می توان به صلح جهانی پایدار  امیدوار بود

درادامه وی با اشاره به کودتای هندوراس و حمایت پشت پرده آمریکا از کودتا گران و همچنین با برشمردن توطئه های متعدد آمریکا علیه دولت بولیوی و سایر دولتهایی که سیاست هایی مغایر با سیاست های آمریکا در پیش می گیرند، بیان نمود که چرا آمریکا از ابزار شورای امنیت فقط در مواردی که سود و منفعت خودش را در برمیگیرد بهره می برد. وی با انتقاد از استفاده ابزاری از نهادهای سازمان ملل از جمله شورای امنیت و نهادهای مالی بین المللی نیاز این سازمان به یک بازنگری جدی و اساسی را مورد تاکید قرار داد.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |


توطئه نهادهاي تحت حمايت آمريكا عليه دولت بوليوي

به گزارش فارس به نقل از آژانس خبررساني بوليوي، "اوو مورالس" طی سخنرانی خود در مقر سازمان ملل متحد  اعلام كرد كه سازمان‌هاي غير دولتي در بوليوي كه تحت حمايت مالي آژانس همكاري آمريكا موسوم به "USAID" هستند عليه دولت وي توطئه‌چيني مي كنند.
رئيس جمهور بوليوي افزود: اين توطئه همچنين نامزدي من براي انتخابات رياست جمهوري آينده را نيز در بر مي گيرد.
به گفته مورالس، فعاليت هاي توطئه‌آميز عليه وي متمركز در ايالت هاي "پوتوسي" در جنوب غرب، "لا پاز" غرب و "سانتا كروز" در شرق بوليوي هستند اما در تقابل با اين وضعيت مردم اين كشور موضعي ضد امپرياليستي دارند.  رئيس جمهور بوليوي همچنين برخي عوامل سفارت آمريكا در لاپاز را در اقدامات صورت گرفته عليه خود دخيل دانست و خاطرنشان كرد كه از دولت آمريكا خواسته است تا دست از توطئه‌چيني بردارد چرا كه اهداف سياسي اين كشور در انتخابات ششم دسامبر بوليوي محقق نخواهند شد.
مورالس به علاوه اطمينان داد كه اخراج "فيليپ گلدبرگ"، سفير سابق آمريكا در لاپاز در سال 2008، به شكلي اساسي موجب تضعيف جناح راست بوليوي و بر هم خوردن سازماندهي نئوليبرال‌ها و طرفداران امپرياليسم شد.
رئيس جمهور بوليوي تاكيد كرد كه اين كشور در پي مناسباتي با آمريكاست كه مبتني بر فرمانبرداري نباشد و در آن مبارزه با مواد مخدر عاملي براي كنترل ژئوپليتيك منطقه نشود.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |

La ONU no puede seguir siendo utilizada para las ambiciones de las potencias imperiales 

وزیر امور خارجه "ونزوئلا نیکولاس مادورا" در شصت و ششمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد ضمن اشاره به ماهیت چند ملیتی بودن سازمان ملل متحد، بیان نمود که این نهاد نمی تواند بیش از این در اختیار خواسته ها و امیال قدرتهای امپریالیستی باشد.  وی در سخنرانی خود که در واقع قرائت نامه نوشته شده از سوی پرزیدنت چاوز بود،بود  بحرانهای موجود در سازمان ملل متحد را به عنوان محور اصلی بحث خود مورد توجه قرار داد.  نیکولاس مادورا  دراین سخنرانی با  یادآوری پیشنهاد ونزوئلا در نشست مجمع عمومی در سال 2005 مبنی بر نیاز فوری سازمان ملل به بازنگری جدی، عنوان نمود متاسفانه در طول این سالها هیچ اقدام موثری در این راستا انجام نشده است و این همچنان قدرتهای بزرگ هستند که دراین سازمان و نهادهای مرتبط با آن به اعمال نفوذ در جهت اهداف خویش می پردازند.

وی با اشاره به مسئله لیبی بیان نمود این غیر قابل تحمل است که شورای امنیت برخلاف خواسته اکثریت ملتها دست به هر اقدامی بزند. وی درادامه اظهار داشت قدم اولیه و ضروری برای شروع بازسازی سازمان ملل متحد، حذف حق وتو در شورای امینت و به حداکثر رساندن قدرت تصمیم گیری به شیوه دموکراتیک می باشد. درنهایت این مقام بلند پایه ونزوئلایی بررسی مجدد و بازنویسی منشور سازمان ملل متحد  را به عنوان گامی دیگر دراین زمینه بیان نمود.

 
نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |


به گزارش پرس تی‌وی، در شصت و ششمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک، رهبران کشورهای آمریکای لاتین درباره تغییرات عمده در شورای امنیت سازمان ملل به سوء استفاده اعضای شورای امنیت از حق وتوی خود در جلوگیری از تصویب هرگونه قطعنامه مغایر با منافعشان، اشاره کردند و لغو آن را خواستار شدند. آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه و چین که همگی از قدرت‌های اتمی هستند، پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل به شمار می‌آیند. به گفته ناظران بین‌المللی، از مناطق مهم جعرافیایی و سازمان­‌های نژادی نظیر منطقه آمریکای لاتین، آفریقا و جهان اسلام هیچ نماینده‌ای در 5 عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل دیده نمی‌شود. شورای امنیت سازمان ملل 10 عضو غیردائم از مناطق مختلف جهان دارد که با رای مجمع عمومی برای دوره‌ای دو ساله انتخاب می‌شوند.

دیلما روسوف رئیس جمهور برزیل در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: شورای امنیت با کمبود نمایندگی روبروست و همین مسأله اعتبار آن را زیر سؤال می‌برد؛ جهان نیازمند شورایی با اعضای جدید است، برزیل برای قبول مسئولیت به عنوان عضو دائم آماده است. کریستینا فرناندز کرشنر رئیس جمهور آرژانتین نیز خواستار لغو عضویت دائم و حق وتوی این کشورها شد و آن را مانع روند برقراری ثبات در جهان دانست.

اگر یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل قطع‌نامه‌ای را وتو کند، این قطعنامه رد می‌شود، حتی اگر 14 عضو دیگر این شورا به آن رای مثبت داده باشند.

دخالت‌های یک جانبه اخیر سازمان ملل در لیبی، سران کشورهای آمریکای لاتین را بر آن داشته تا خواستار تغییر قوانین سازمان ملل با توجه به چند جانبه گرایی، حقوق بشر و احترام به حاکمیت کشورها شوند.

در میان 5 عضو دائم شورای امنیت، آمریکا بیش از دیگران از حق وتوی خود استفاده می‌کند و اغلب قطع‌نامه‌هایی را که در محکومیت جنایات جنگی و نقض حقوق بشر علیه رژیم اسرائیل صادر می‌شوند، وتو می‌کند. از سال 1972 تاکنون، آمریکا بیش از 40 قطع‌نامه شورای امنیت را که علیه رژیم اسرائیل بوده، وتو کرده است

منبع: همشهری آنلاین

 
نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |


به گزارش ایسنا به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، دولت ونزوئلا نشست سران کشورهای آمریکای لاتین را که قرار بود در پنجم جولای (14 تیر) سال جاری آغاز شود، به علت بیمار بودن هوگو چاوز، رییس‌جمهوری این کشور به تعویق انداخت. به تعویق افتادن این نشست که قرار بود در پنجم و ششم جولای برگزار شود، تردیدهایی را در خصوص بازگشت رئیس‌جمهوری ونزوئلا برای شرکت در جشن استقلال این کشور در پنجم جولای به وجود آورده است. تصمیم به تعویق افتادن نشست سران کشورهای آمریکای لاتین، مدت کوتاهی پس از آن ‌که تصاویر ویدئویی چاوز در حال صحبت کردن با فیدل کاسترو،‌ رهبر سابق کوبا پخش شد، به طور علنی مطرح شد. پخش تصاویر چاوز در یک شبکه‌ی تلویزیونی به مدت‌ها سکوت درخصوص اوضاع سلامتی وی پایان داد.
نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |



 مرکوسور در ماه مارس 1991 با امضای پیمان آسونسیون در پایتخت پاراگوئه میان کشورهای جمهوری فدرال برزیل ، جمهوری آرژانتین ، جمهوری پاراگوئه و جمهوری اروگوئه پایه گذاری شد . هدف از تأسیس این نهاد دست یابی به یکپارچگی اقتصادی میان کشورهای امضا کننده پیمان از طریق ایجاد جریان آزاد کالا و خدمات در میان اعضا ، تعیین تعرفه مشترک خارجی ، قبول سیاست های مشترک بازرگانی و هماهنگی سیاست های اقتصادی کلان و منطقه ای و نیز ترویج و تشویق تجارت میان اعضا با آرمان تشکیل دادن یک بازار مشترک اقتصادی گسترده و فراگیر در قاره آمریکای جنوبی بوده است .
در حال حاضر مرکوسور پنج عضو اصلی دارد که آخرین آن ونزوئلاست که در سال 2005 به عضویت کامل سازمان پذیرفته شده است ، امری که پس از یک دهه تلاش و فعالیت برای این کشور حاصل آمد . این منطقه ی تجارت آزاد را می توان بخش عمده و اصلی آمریکای جنوبی بویژه در زمینه اقتصادی بشمار آورد .

ساختار مرکوسور
مرکوسور در جهت پیگیری اهداف کلان خود که رسیدن به همگرایی اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی کامل در قاره آمریکای جنوبی است نهادها و کمیسیون های گوناگونی را بوجود آورده است . این نهاد ها شامل گزینه های زیر است :
1-    شورای بازار مشترک : این شورا بالاترین رکن مرکوسور و مسئول پیشبرد روند یکپارچگی و اتخاذ تصمیم هایی به منظور رسیدن به اهداف پیمان آسونسیون است.
2-    گروه بازار مشترک : نهاد اجرایی مرکوسور است و مسئول اجرای اقدام هایی واقعی برای سرعت بخشیدن به روند یکپارچگی است .
3-    کمیسیون بازرگانی : این کمیسیون صلاحیت اجرای سیاست مشترک بازرگانی را دارد و به طور ویژه مسئول نظارت بر عملیات تعرفه های خارجی است و برای رفع اختلافات بازرگانی میان کشورهای عضو به پروتکل برازیلیا رجوع می کند .
4-    کمیسیون مشترک پارلمانی : این کمیسیون از نمایندگان پارلمان های کشورهای عضو مرکوسور تشکیل شده است و برای اجرای تصمیم های گرفته شده از سوی مرکوسور که شامل هماهنگی قانون گزاری کشورهاست ، مسئول سرعت بخشیدن به شیوه های ملی داخلی است و هماهنگی در داخل کشورها را انجام می دهد .
5-    نهاد مشورتی اقتصادی و اجتماعی : این نهاد از نمایندگان جامع بازرگانی و اتحادیه های کارگری در کشورهای عضو تشکیل شده است و در ارتباط با مرکوسور نقش مشورتی دارد .
6-    دبیرخانه اداری : دبیرخانه زیر نظر دبیرکل مرکوسور اداره می شود و به طور مستقیم با گروه بازار مشترک فعالیت می کند .

پذیرش اعضای جدید :
مرکوسور به عنوان یک اتحادیه گمرکی در دهه 90 میلادی آغاز به کار کرد اما از همان آغاز نیز هدف نهایی این اتحادیه دست یابی به همگرایی در زمینه های اقتصادی ، اجتماعی و در نهایت سیاسی با هدف غایی دست یابی به یک الگوی کامل همگرایی در منطقه آمریکای جنوبی - مانند آنچه در اتحادیه اروپا وجود دارد - بوده است . از این روست که این اتحادیه گمرکی از عضویت کشورهای جدید با شرط داشتن شرایط مناسب جهت عضویت استقبال می کند . از همین رو در سال 2005 ونزوئلا را به عنوان عضو پنجم پذیرفت .دیگر  کشوری که بیش از همه از امکان عضویت دائم آن در مرکوسور سخن به میان می آید بولیوی است. این کشور فقیر آمریکای لاتین از منابع معدنی سرشار و در همان حال متنوعی برخوردار است . امری که همسایه بزرگ خود برزیل را به بزرگ ترین مدافع عضویت آن تبدیل کرده است چرا که برزیل به دلیل رشد بالای اقتصادی خود در سالیان اخیر به مواد معدنی و به ویژه به ذخیره گاز بولیوی جهت برآوردن نیاز های روز افزون خود نیاز دارد . اما در برابر عضویت بولیوی موانع چندی مانند نرخ پایین تعرفه این کشور بر کالاهای خارجی ، فقر و نبود زیر ساخت های مناسب عضویت در این کشور ، وجود دارد . افزون بر آن اوو مورالس رییس جمهور چپ گرای این کشور از مرکوسور انتقاد می کند و آن را مانند جامعه آند (CAN) در خدمت "منافع بازرگانان و ثروتمندان " می داند . رویکردی که باعث دوری بیشتر این کشور از مرکوسور می شود . در مقابل مرکوسور می تواند با قرار دادن استثنا هایی در مورد بولیوی عضویت کامل این کشور را در مرکوسور تسهیل کند که این امر نیز با مخالفت و اعتراض اروگوئه و پاراگوئه که در زمان عضویت از چنین استثناهایی محروم بوده اند خواهد شد.   
اما از نظر داشتن استاندارد ها و شرایط عضویت می توان بهترین گزینه عضویت را شیلی دانست . کشوری که دارای رشد اقتصادی بالا و رونق در بازرگانی خارجی و روابط گسترده با کشورهای خاور دور است . افزون بر آن این کشور زیر ساخت های مناسب جهت عضویت و اقتصادی منطبق بر الگوهای نو لیبرال موجود در جهان را داراست .

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |




ب
يانيه وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران در رابطه با سالگرد انفجار ساختمان موسوم به آميا در آر‍‍ژانتين در سال 1994

جمهوري اسلامي ايران بعنوان يكي از قربانيان بزرگ تروريسم ضمن محكوم نمودن هرگونه اقدام تروريستي منجمله انفجار ساختمان مربوط به يهوديان آرژانتين (آميا) در سال 1994 با بازماندگان قربانيان اين انفجار ابراز همدردي مي نمايد.
 وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران از اينكه پس از گذشت 17 سال از وقوع اين جنايت تاكنون حقيقت آن كشف نشده و هويت مرتكبين و عاملين واقعي آن در هاله اي از ابهام قرار دارد، تاسف خود را اظهار مي نمايد.
 اين وزارت همچنين از اينكه واقعيت در مورد اين اقدام جنايتكارانه پس از وقوع، گرفتار توطئه ها و بازيهاي سياسي شده و مقامات قضائي وقت آرژانتين كه اكنون اعمال غير قانوني آنها افشا گرديده و در اين رابطه توسط دادگاه نيز متهم شده اند، با نشانه گرفتن انگشت اتهام خود به سوي بعضي از اتباع جمهوري اسلامي ايران، تحقيقات قضائي را منحرف و موجب فرار مرتكبين واقعي اين جنايت از چنگال عدالت گرديدند، انزجار خود را اعلام و از ادامه  اين روند توسط افرادي كه از آن زمان در قوه قضائي آن كشور باقي مانده اند، اظهار تعجب مي نمايد.
 وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران اميدوار است بمنظور روشن ساختن جزئيات بيشتر اين روند منحرف شده و ناعادلانه بتواند بزودي گزارشي را منتشر و در اختيار افكار عمومي قرار دهد.
 وزارت امور خارجه طبق قوانين جمهوري اسلامي ايران و بر اساس حقوق بين الملل موظف است و حق دارد از تضييع و نقض حقوق اتباع خود جلوگيري و از آنها در مقابل اقدامات ناعادلانه و افراط گرايانه اي كه ممكن است حقوق بنيادين آنها را دچار خدشه نمايد دفاع كند. در عين حال آمادگي خود را براي ورود به يك گفتگوي سازنده و همكاري با دولت آرژانتين جهت روشن ساختن واقعيتها در چارچوب قانون و با رعايت احترام متقابل اعلام مي دارد تا بدين ترتيب از ادامه يك مسير اشتباه در تحقيقات قضايي اين پرونده جلوگيري شده و به اجراي عدالت آنگونه كه همگان شايستگي آن را دارند، كمك نمايد.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |

در حاشیه نشست سازمان ملل:
وزیر امور خارجه کشورمان در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک در دیدارهمتای پاراگوئه ای خود ضمن ابراز تمایل کشورمان برای حضور در سازمان بازار مشترک جنوب موسوم به «مرکوسور» خواستار حمایت پاراگوئه از درخواست ایران به عنوان عضو ناظر در این سازمان شد.
در این دیدار وزرای خارجه دو کشور ضمن تشریح ظرفیت های متقابل در بخش خصوصی و دولتی، بر بسط و توسعه مناسبات فی مابین تاکید کردند.
وزیر خارجه پاراگوئه نیز گفت که کشورش بزودی ریاست سازمان همکاری های منطقه جنوب آمریکای لاتین موسوم به «اوناسور» را بر عهده خواهد گرفت. علی اکبر صالحی همچنین از وزیر خارجه پاراگوئه برای دیدار از کشورمان دعوت کرد.

منبع: خبرگزاری مهر

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |



نيکولا مادارو وزير امور خارجه ونزوئلا با دکتر علي اکبر صالحي وزير امور خارجه کشورمان که براي شرکت در نشست مجمع عمومي سازمان ملل در نيويورک بسر مي برد ،ديدار و گفتگو نمود.
در اين ديدار طرفين در زمينه تحولات اخير در منطقه خاور ميانه و شمال آفريقا تبادل نظر کردند و مداخله قدرت هاي بزرگ در اين مناطق و از جمله انجام عمليات نظامي  ناتو در ليبي را تقبيح کردند.
وزير امور خارجه کشورمان در اين ديدار تاکيد کرد که کشورهاي جهان سوم براي حل و فصل بحران ها بايد ابتکار عمل را در دست خود گرفته و درصدد يافتن راهکار هاي مناسب براي برون رفت از بحران باشند تا راه براي مداخله قدرت هاي بزرگ و عمليات هاي نظامي مسدود شود.
وزير خارجه ونزوئلا نيز ضمن انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورهاي آمريکاي لاتين و استفاده از حربه هاي استعماري چون تحريم، ايجاد آشوب، کودتا و توسل به نيروي نظامي بر لزوم تشکيل سازوکاري قوي از طرف کشورهاي جهان سوم براي تاثير گذاري بر تحولات منطقه اي تاکيد نمود.
در اين ديدار همچنين طرفين بر لزوم بسط و توسعه مناسبات اقتصادي و تجاري ميان کشورهاي جنوب جهت تقويت بنيانهاي  سياسي و ظرفيت هاي اجتماعي تاکيد کردند. 

منبع: سایت وزارت امور خارجه

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |