اوناسور مخفف اتحادیه کشور‌های آمریکای جنوبی (Unión de Naciones Suramericanas)  است .این اتحادیه، اتحادیه‌ای فراکشوری و بین دولتی است که دو سازمان تجارت آزاد "مرکوسور" و جامعه آند را با یکدیگر، در چاچوب طرح یکپارچگی آمریکای جنوبی، ادغام می‌کند.
پیشتر این اتحادیه،جامعه کشور‌های آمریکای جنوبی (Comunidad de Naciones Sudamericanas) نام گرفته بود که در جریان  اولین اجلاس انرژی آمریکای جنوبی که در 16 آوریل 2007 برگزار شد به اوناسور تغییر نام داد.معاهده تاسیس اوناسور در سومین اجلاس سران کشور‌های عضو، روز جمعه 23 مه 2008 در برازیلیا پایتخت برزیل به امضا رسید.
با توجه به مفاد مندرج در معاهده تاسیس این اتحادیه، مقر اوناسور در کیتو پایتخت اکوادور واقع خواهد شد. پارلمان آمریکای جنوبی در کوچابامبای بولیوی قرار خواهد گرفت و مقر بانک جنوب نیز در کاراکاس پایتخت ونزوئلا  استقرار خواهد یافت.

ساختار

-    روسای جمهوری کشور‌های عضو سالانه یک بار با یکدیگر جلسه خواهند داشت. اولین اجلاس در 29 سپتامبر سال 2005 در برازیلیا پایتخت برزیل، دومین اجلاس در کوچابامبا در بولیوی در روز‌های 8 و 9 دسامبر سال 2006 و سومین نشست نیز در روز 23 مه 2008 در برازیلیا برگزارشد.
-    وزرای امورخارجه کشور‌های عضو هر شش کماه یکبار به منظور تدوین پیشنهاداتی در زمینه تصمیمات اجرایی گرد هم خواهند آمد. رییس کمیته نمایندگان دائم و مدیر بخش مرکوسور، دبیرکل جامعه آند، دبیر کل انجمن یکپارچگی آمریکای لاتین(ALADI)  و دبیر کل‌های دائم سازمان‌های مرتبط با همکاری و یکپارچگی منطقه‌ای از جمله معاهده سازمان همکاری آمازون نیز در اجلاس وزرای امورخارجه کشور‌های عضو اوناسور حضور خواهند یافت.
-     کشور‌های عضو یک دبیرکل را به منظور استقرار مقر دائمی اوناسور در کیتو برخواهند گزید.
-    اجلاس در سطح وزرای بخش‌های کشور‌های عضو نیز به درخواست روءسای جمهوری این کشور‌ها برگزار خواهد شد. این اجلاس طبق قواعد منطبق بر اجلاس‌های مرکوسور وکان() برپا خواهد شد.
-     اوناسور دارای یک رییس موقت است. سالانه یکی از کشور‌های عضو اتحادیه کشور‌های آمریکای جنوبی ریاست اوناسور را به عهده خواهد گرفت. پیشتر پرو(در سال 2004)، برزیل(2005) و بولیوی (2006) ریاست جامعه کشور‌های آمریکای جنوبی را عهده دار بودند.
-    براساس تصمیمات اتخاذ شده در جریان برگزاری اولین اجلاس انرژی آمریکای جنوبی، یک مقر دائم در شهر کیتو پایتخت اکوادور دایر خواهد شد.
-     در 9 دسامبر سال 2005 کمیسیونی ویژه به منظور توسعه روند یکپاچگی در آمریکای جنوبی تاسیس شد. این کمیسیون 12 عضو دارد و وظیفه اصلی آن توسعه پیشنهاداتی است که به منظور کمک به روند یکپاچگی کشور‌های آمریکای جنوبی ارائه می‌شوند.

اقدامات و اهداف پیش رو


1-    ایجاد بازار آزاد و حذف تعرفه بر کالاهای غیر حساس تا سال 2012 و حذف تعرفه کالاهای حساس تا سال 2019 .

2-    هدف دیگر اوناسور ایجاد یکپارچگی ساختاری در آمریکای جنوبی است که از حمایت بانک بین آمریکایی توسعه و شرکت توسعه آند نیز برخوردار است. اوناسور طرح‌های یکپارچگی ساختاری را با ساخت بزرگراه بین اقیانوسی آغاز کرده است. این بزرگراه با هدف مرتبط ساختن کشور‌های  واقع در سواحل اقیانوس آرام، بویژه شیلی و پرو با برزیل و آرژانتین در اقیانوس اطلس ساخته می‌شود.اولین بخش این طرح میان پرو  وبرزیل تا سال 2009 به بهره برداری خواهد رسید.

3-     حرکت آزادانه مردم، شهروندان آمریکای جنوبی برای مسافرت به هر کشور واقع در این منطقه(به جز گویان فرانسه ) تا سقف نود روز، نیازی به پاسپورت ندارند و تنها باید کارت شناسایی همراه داشته باشند. براساس توافق انجام شده در نوامبر سال 2006، کشور‌های آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، کلمبیا، اکوادور، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام، اوروگوئه و ونزوئلا اخذ روادید مسافرت توریستی میان یکدیگر را حذف کردند، بدین ترتیب جهانگردان کشور‌های یاد شده می‌توانند میان کشور‌های خود بدون نیاز به ویزای توریستی مسافرت کنند.

4-     سیاست پولی، 7 کشور بنیانگذار اوناسور(آرژانتین، بولیوی، برزیل، اکوادور، پاراگوئه، ونزوئلا و اوروگوئه) بانک آمریکای جنوبی را در دسامبر سال 2007 در بوئنوس ایرس افتتاح کردند. در مراسم افتتاحیه به جز تاباره واسکس رییس جمهوری اوروگوئه سایر رهبران کشور‌های آمریکای جنوبی حضور داشتند. سرمایه‌ بانک آمریکای جنوبی 7 میلیارد دلار خواهد بود که ونزوئلا 3 میلیارد دلار و برزیل 2 میلیارد دلار آن را تامین خواهند کرد. مقر بانک آمریکای جنوبی در کاراکاس پایتخت ونزوئلا خواهد بود و این بانک دفاتری در بوئنوس ایرس پایتخت آرژانتین و لاپاس پایتخت بولیوی خواهد داشت. بانک جنوب در زمینه طرح‌های توسعه اقتصادی جهت ارتقای رقابت منطقه‌ای و بالابردن سطح توسعه علمی و تکنولوژیکی در کشور‌های عضو سرمایه گذاری خواهد کرد.در اساسنامه تاسیس این بانک به این نکته اشاره شده است که بانک آمریکای جنوبی پروژه‌های اقتصادی را به طور با ثبات و با رعایت مساوات ارتقا خواهد داد و اولویت در سرمایه گذاری در طرح‌هایی خواهد بود که در فرایند یکپارچگی آمریکای جنوبی تاثیر گذار باشند.

5-    سیاست دفاعی، دولت‌های ونزوئلا و برزیل پیشنهاد تشکیل شورای دفاعی آمریکای جنوبی را ارائه داده‌اند که بر مبنای سیاست‌های دفاعی آمریکای جنوبی تدوین خواهد شد. شورای دفاعی  آمریکای جنوبی در صورت تاسیس به مثابه مکانیسمی برای امنیت آمریکای جنوبی فعالیت خواهد کرد. اکنون اعضای اوناسور در حال بحث و بررسی امکان تشکیل شورای دفاعی هستند. کلمبیا به دلیل مناقشات سیاسی با اکوادور و ونزوئلا وارد این معاهده دفاعی نشده است، با این حال دولت بوگوتا تعهد داده است که این پیشنهاد را بررسی و پاسخ خود درباره عضویت و یا عدم عضویت در شورای دفاعی را طی نود روز ارائه کند.

کشور‌های عضو اوناسور عبارتند از: آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، کلمبیا، اکوادور، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام، اوروگوئه و ونزوئلا.

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |



 مرکوسور در ماه مارس 1991 با امضای پیمان آسونسیون در پایتخت پاراگوئه میان کشورهای جمهوری فدرال برزیل ، جمهوری آرژانتین ، جمهوری پاراگوئه و جمهوری اروگوئه پایه گذاری شد . هدف از تأسیس این نهاد دست یابی به یکپارچگی اقتصادی میان کشورهای امضا کننده پیمان از طریق ایجاد جریان آزاد کالا و خدمات در میان اعضا ، تعیین تعرفه مشترک خارجی ، قبول سیاست های مشترک بازرگانی و هماهنگی سیاست های اقتصادی کلان و منطقه ای و نیز ترویج و تشویق تجارت میان اعضا با آرمان تشکیل دادن یک بازار مشترک اقتصادی گسترده و فراگیر در قاره آمریکای جنوبی بوده است .
در حال حاضر مرکوسور پنج عضو اصلی دارد که آخرین آن ونزوئلاست که در سال 2005 به عضویت کامل سازمان پذیرفته شده است ، امری که پس از یک دهه تلاش و فعالیت برای این کشور حاصل آمد . این منطقه ی تجارت آزاد را می توان بخش عمده و اصلی آمریکای جنوبی بویژه در زمینه اقتصادی بشمار آورد .

ساختار مرکوسور
مرکوسور در جهت پیگیری اهداف کلان خود که رسیدن به همگرایی اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی کامل در قاره آمریکای جنوبی است نهادها و کمیسیون های گوناگونی را بوجود آورده است . این نهاد ها شامل گزینه های زیر است :
1-    شورای بازار مشترک : این شورا بالاترین رکن مرکوسور و مسئول پیشبرد روند یکپارچگی و اتخاذ تصمیم هایی به منظور رسیدن به اهداف پیمان آسونسیون است.
2-    گروه بازار مشترک : نهاد اجرایی مرکوسور است و مسئول اجرای اقدام هایی واقعی برای سرعت بخشیدن به روند یکپارچگی است .
3-    کمیسیون بازرگانی : این کمیسیون صلاحیت اجرای سیاست مشترک بازرگانی را دارد و به طور ویژه مسئول نظارت بر عملیات تعرفه های خارجی است و برای رفع اختلافات بازرگانی میان کشورهای عضو به پروتکل برازیلیا رجوع می کند .
4-    کمیسیون مشترک پارلمانی : این کمیسیون از نمایندگان پارلمان های کشورهای عضو مرکوسور تشکیل شده است و برای اجرای تصمیم های گرفته شده از سوی مرکوسور که شامل هماهنگی قانون گزاری کشورهاست ، مسئول سرعت بخشیدن به شیوه های ملی داخلی است و هماهنگی در داخل کشورها را انجام می دهد .
5-    نهاد مشورتی اقتصادی و اجتماعی : این نهاد از نمایندگان جامع بازرگانی و اتحادیه های کارگری در کشورهای عضو تشکیل شده است و در ارتباط با مرکوسور نقش مشورتی دارد .
6-    دبیرخانه اداری : دبیرخانه زیر نظر دبیرکل مرکوسور اداره می شود و به طور مستقیم با گروه بازار مشترک فعالیت می کند .

پذیرش اعضای جدید :
مرکوسور به عنوان یک اتحادیه گمرکی در دهه 90 میلادی آغاز به کار کرد اما از همان آغاز نیز هدف نهایی این اتحادیه دست یابی به همگرایی در زمینه های اقتصادی ، اجتماعی و در نهایت سیاسی با هدف غایی دست یابی به یک الگوی کامل همگرایی در منطقه آمریکای جنوبی - مانند آنچه در اتحادیه اروپا وجود دارد - بوده است . از این روست که این اتحادیه گمرکی از عضویت کشورهای جدید با شرط داشتن شرایط مناسب جهت عضویت استقبال می کند . از همین رو در سال 2005 ونزوئلا را به عنوان عضو پنجم پذیرفت .دیگر  کشوری که بیش از همه از امکان عضویت دائم آن در مرکوسور سخن به میان می آید بولیوی است. این کشور فقیر آمریکای لاتین از منابع معدنی سرشار و در همان حال متنوعی برخوردار است . امری که همسایه بزرگ خود برزیل را به بزرگ ترین مدافع عضویت آن تبدیل کرده است چرا که برزیل به دلیل رشد بالای اقتصادی خود در سالیان اخیر به مواد معدنی و به ویژه به ذخیره گاز بولیوی جهت برآوردن نیاز های روز افزون خود نیاز دارد . اما در برابر عضویت بولیوی موانع چندی مانند نرخ پایین تعرفه این کشور بر کالاهای خارجی ، فقر و نبود زیر ساخت های مناسب عضویت در این کشور ، وجود دارد . افزون بر آن اوو مورالس رییس جمهور چپ گرای این کشور از مرکوسور انتقاد می کند و آن را مانند جامعه آند (CAN) در خدمت "منافع بازرگانان و ثروتمندان " می داند . رویکردی که باعث دوری بیشتر این کشور از مرکوسور می شود . در مقابل مرکوسور می تواند با قرار دادن استثنا هایی در مورد بولیوی عضویت کامل این کشور را در مرکوسور تسهیل کند که این امر نیز با مخالفت و اعتراض اروگوئه و پاراگوئه که در زمان عضویت از چنین استثناهایی محروم بوده اند خواهد شد.   
اما از نظر داشتن استاندارد ها و شرایط عضویت می توان بهترین گزینه عضویت را شیلی دانست . کشوری که دارای رشد اقتصادی بالا و رونق در بازرگانی خارجی و روابط گسترده با کشورهای خاور دور است . افزون بر آن این کشور زیر ساخت های مناسب جهت عضویت و اقتصادی منطبق بر الگوهای نو لیبرال موجود در جهان را داراست .

نوشته شده توسط ا.ی  | لینک ثابت |